Sześć kroków, tych samych w obu edytorach. Coverage Studio nie uruchamia własnych testów: czyta raport, który Twoje narzędzia już zapisują, i nakłada go na kod — w VS Code oraz w Visual Studio 2022 i 2026, w Community, Professional i Enterprise tak samo. Każdy krok jest też stroną w samym edytorze, z przyciskiem do niego: przewodnik w VS Code, Tools → Coverage Studio → Getting Started w Visual Studio.
Jeszcze nie zainstalowane? Pobierz kompilację dla swojego edytora — Community lub Pro dla VS Code, albo edycję dla Visual Studio — i wróć tutaj; podręcznik użytkownika ma kroki instalacji dla obu. Wolisz najpierw spróbować, zanim podłączysz własny projekt? Projekt demonstracyjny ma gotowy raport.
Wystarczy dowolny z 25 formatów — LCOV, Cobertura, llvm-cov, OpenCover, coverage.py, Istanbul i pozostałe. Jeśli nie masz żadnego pod ręką, projekt demonstracyjny ma raport dla C, C++ (clang i MSVC), C#, Visual Basic, TypeScript, JavaScript i Pythona.
File → Open Folder albo plik obszaru roboczego. Ikona Coverage pojawia się na pasku aktywności, gdy tylko rozszerzenie jest aktywne.
Rozwiązanie albo folder (File → Open → Folder, tak otwiera się projekt CMake). Rozszerzenie ładuje się razem z nim; View → Other Windows → Coverage to jego okno.
Raport w zwykłym miejscu — coverage/lcov.info, coverage.xml, coverage-final.json i inne dobrze znane nazwy, albo tam, gdzie wskazują ustawienia — jest znajdowany i ładowany sam. Jeśli Twój jest gdzie indziej, wybierz go raz, a zostanie zapamiętany.
Paleta poleceń → Fucini Coverage: Load Coverage, albo Pick Coverage File, żeby wybrać. Run Tests with Coverage rozpoznaje vitest, jest, pytest, go, cargo, dotnet, maven, gradle, phpunit i ctest, uruchamia je z włączonym pokryciem i wczytuje to, co zapiszą.
Tools → Coverage Studio → Load Coverage File…, raz. Panel Fucini Coverage okna Output mówi, których plików szukano i które znaleziono. Uruchamiaj testy jak zwykle; Watch Coverage File przeładowuje, gdy raport się zmieni.
Otwórz plik źródłowy. Czerwony to wiersz, który nigdy się nie wykonał, bursztynowy to decyzja podjęta tylko w jedną stronę. Domyślnie oznaczane są tylko takie znaleziska; mapa cieplna koloruje każdy wiersz według tego, jak często się wykonał, a liczniki w wierszu wypisują liczbę za nim.
Toggle Coverage Painting włącza i wyłącza znaczniki; fuciniCoverage.editorGutter.mode wybiera uncovered albo heatmap, hitCounts.inline liczniki. Przebieg jest też w widoku Coverage i we własnym panelu Test Coverage VS Code.
Tools → Coverage Studio → Show Coverage in Editor, a potem Gutter: Heatmap albo Show Inline Hit Counts wedle uznania. Obowiązują te same ustawienia — edycja dla Visual Studio czyta Twój .vscode/settings.json.
Skacz z jednego nieprzetestowanego miejsca do następnego zamiast przewijać w poszukiwaniu czerwieni. Wiersz nad każdą funkcją mówi, ile z niej się wykonało — oraz jej złożoność, wynik CRAP i MC/DC, gdzie raport je zawiera. Najechanie na oznaczony wiersz mówi słowami, która gałąź nie została wykonana.
Next Uncovered to Alt+N, poprzedni Alt+P; Next Partly-Tested Decision idzie do następnej decyzji, z której wykonano tylko niektóre gałęzie.
Dwuklawiszowe akordy po Ctrl+Shift+U: N i P dla następnego i poprzedniego niepokrytego wiersza, B dla następnej częściowo przetestowanej decyzji — nie Alt+N, bo w Visual Studio Alt z literą otwiera menu. Zmień je w Tools → Options → Keyboard.
Każdy plik ze swoimi metrykami — wiersze, gałęzie, funkcje, MC/DC — i jeden wynik dla wszystkich: ważona średnia harmoniczna, której nie kupi się samym pokryciem wierszy. Pasek stanu pokazuje ten wynik dla przebiegu i dla pliku, w którym jesteś; zatrzymaj wskaźnik, żeby zobaczyć pełną kartę.
Widok Coverage na pasku aktywności: sortuj, zwijaj, ukrywaj kolumny, kliknij plik, żeby go otworzyć. Show Worst-Covered Files i …Functions wymieniają, od czego zacząć.
View → Other Windows → Coverage to to samo drzewo, z wynikiem w tytule; kliknij wiersz prawym przyciskiem, żeby go otworzyć albo skopiować ścieżkę. Show Coverage Card otwiera kartę paska stanu bez wskaźnika.
Powiedz, co wystarczy: minimum na metrykę albo profil bezpieczeństwa, który wymaga 100 % wszystkiego. Karta mówi wtedy COMPLIANT albo NON-COMPLIANT względem nich, a te same progi obowiązują w obu edytorach, bo to te same ustawienia.
Configure Coverage Compliance otwiera ustawienia; Check Coverage Thresholds daje werdykt jako polecenie, dla hooka pre-commit albo potoku.
Zębatka na pasku narzędzi okna Coverage otwiera okno ustawień, które zapisuje ustawienia użytkownika tej edycji albo .vscode/settings.json folderu, jak mówi jego wybór Write changes to.
Dalej: podręcznik użytkownika do całej reszty — formaty, scalanie, mapowanie ścieżek, wynik, raport HTML — i FAQ do planów i licencji. Edycja dla Visual Studio jest w cenie każdego płatnego planu; maszyna, na której VS Code jest aktywowany, nie potrzebuje nic więcej, a Tools → Coverage Studio → Licence… przyjmuje kod subskrypcji tam, gdzie nie jest.